11/30/2553

5ธันวาปีนี้ขอให้พ่อทุกคนมีสุข



ความเป็นมาของวันพ่อแห่งชาติ
วันพ่อแห่งชาติ ได้จัดให้มีขึ้นครั้งแรก เมื่อวันที่ 5 ธันวาคม พ.ศ. 2523 โดยคุณหญิงเนื้อทิพย์ เสมรสุต นายกสมาคมผู้อาสาสมัครและช่วยการศึกษาเป็นผู้ริเริ่ม
โดยที่พ่อเป็นผู้มีพระคุณมีบทบาทสำคัญต่อครอบครัวและ สังคม สมควรที่ผู้เป็นลูกจะเคารพเทิดทูนตอบแทนพระคุณด้วยความกตัญญู และสมควรที่สังคมจะยกย่องให้เกียรติรำลึกถึงผู้เป็นพ่อ จึงถือเอาวันที่ 5 ธันวาคม ของทุกปี ซึ่งเป็นวันเฉลิมพระชนมพรรษาเป็น “วันพ่อแห่งชาติ” ด้วยพระมหากรุณาธิคุณของพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวที่ทรงมีต่อพสกนิกรชาวไทยอย่างนานัปการ ทรงเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสและพระราชธิดาทรงรักใคร่และห่วงใยตั้งแต่พระเยาว์จนถึงปัจจุบันรวมทั้งพระวรวงศ์เธอพระองค์เจ้าโสมสวลีพระวรราชาทินัดดามาตุ เรืออากาศเอกวีรยุทธ ดิษยศริน พระสวามีในสมเด็จพระเจ้าลูกเธอเจ้าฟ้าจุฬาลงกรณ์วลัยลักษณ์และพระเจ้าหลาน เธอทุกพระองค์ ต่างซาบซึ้งและปลาบปลื้มในพระมหากรุณาธิคุณอย่างมิรู้ลืม พระองค์ทรงเป็น “พ่อ” ตัวอย่างของปวงชนชาวไทยที่เปี่ยมล้นด้วยพระเมตตากรุณา ทรงห่วงใยอย่างหาที่เปรียบมิได้
ซึ่งนอกจากพระองค์จะเป็นพระราชบิดาของพระราชโอรสและพระราชธิดา ทรงทะนุบำรุงพระราชโอรสธิดาด้วยความรัก และทรงบำเพ็ญคุณานุประโยชน์แก่ประเทศชาติและประชาชนแล้ว พระองค์ยังทรงพระมหากรุณาทะนุบำรุงจัดทุกข์ผดุงสุขพสกนิกรถ้วนหน้า พระองค์ทรงเป็น “พ่อแห่งชาติ” ที่ประชาราษฎร์เทิดทูนด้วยความจงรักภักดี สำนักในพระมหากรุณาธิคุณ และยึดมั่นในการเจริญรอยตามเบื้องพระยุคลบาทในการทะนุบำรุงชาติบ้านเมืองให้วัฒนาถาวรสืบไป

11/13/2553

พระเจ้าผู้ทรงสร้างจักรวาล เป็นพระเจ้าผู้ทรงรักเรา


พระเจ้าสร้างสรรพสิ่งในโลกนี้ แผ่นดินดีพื้นฟ้าแสนกว้างใหญ่
ทั้งสิงห์สาราสัตว์ทั่วพงไพร พระองค์ทรงรักใคร่อย่างเท่าเทียม
แม้มนุษย์นั้นเป็นสุดที่รัก เราประจักษ์ในแผนการอันยอดเยี่ยม
ส่งพระบุตรเสด็จมาจัดเตรียม มอบชีวิตเต็มเปี่ยมนิรันดร – D. De Haan

พระเจ้าผู้ทรงสร้างจักรวาล เป็นพระเจ้าผู้ทรงรักเรา

สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ


สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
ผู้เป็นเจ้าทรงเดชา
เวลาเช้าควรข้าพเจ้าร้องเพลงสรรเสริญพระนาม
สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
แด่พระเจ้าผู้เมตตา
ปรากฏเป็นสามนั้น คือพระเจ้าเดียวกัน
สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
ชาวสวรรค์ชาวโลกา
ชวนกันมาถวายพระเกียรติแด่ผู้เป็นเจ้าองค์เดียว
องค์ผู้บริสุทธิ์นั้น
ควรมนุษย์จะบูชา
ผู้ทรงสภาพอยู่ ตลอดกาลเวลา
สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
แม้บางครั้งความมืดบัง
ทำให้ตาคนบาปเรานี้ไม่อาจเห็นรัศมี
แต่พระองค์ยังเป็นอยู่
ไม่มีใครเทียบเทียมได้
สมบูรณ์ด้วยฤทธิ์เดช ความรักความเมตตา
สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
ผู้เป็นเจ้าทรงฤทธา
ราชกิจพระองค์สำแดงอำนาจในจักรวาล
สรรเสริญ สรรเสริญ สรรเสริญ
ผู้ทรงรักชาวโลกา
ปรากฏเป็นสามนั้น คือพระเจ้าเดียวกัน

11/10/2553

ปัญหาของผู้เชือใหม่


เรื่องที่จูดี้จะเล่านะคะ เป็นเรื่องที่เกิดกับตัวเองก่อน และเพื่อนๆหลายคน หากใครเคยเป็นก็อยากให้แชร์นะคะ ผู้ติดตามพระเจ้าในช่วงแรกๆมักจะเจอปัญหาค่ะ บางคนก็เป็นเรื่องงาน เรื่องเงิน ความรัก แต่ส่วนตัวของจูดี้นะคะ ก็จะเป็นเรื่องเงินค่ะ มักจะมีตัวเลือกเสมอว่าจะหาเงินก่อนและรวยแล้วค่อยมาหาพระเจ้า แต่มนุษย์นะคะมันก็บาปอยู่แล้ว จูดี้เคยทิ้งพระเจ้าเพื่อมุ่งจะรวยค่ะ แต่พระเจ้าก็ทรงมีแผนการกับชีวิตของเราทุกคนนะคะ ชีวิตของจูก็ดีข้นเรื่อยๆนะคะ เริ่มมีทุกสิ่งอย่างและในที่สุดก็ลืมพระเจ้า และแล้ววันนึงพระองค์ก็ทรงเตือนผ่านทางคนไกล้ชิด แต่ไม่เชื่อและวันที่พระองทรงตีสอนก็มาถึง จูดี้หมดตัว และหมดตัว แต่ก็ยังเชื่อมั่นในตัวเองแลคิดว่าจะกู้ทุกอย่างคืนให้ได้ ต้องพึ่งตัวเอง จู้ดี้เป็นหนี้นอกระบบเป็นเรื่องที่ตัวเองเคยเกลียดแต่กลับทำ ดอกทบดอกต้นทบดอกอะไรแบบนี้ทำให้ชีวิตพังไปไกลมาก ไม่มีใครที่จะช่วยได้ คิดจะกลับมาหาพระเจ้าก็ไม่กล้า ละอายต่อความบาป คิดจะตายให้ได้ แต่ช่วงที่จะตายกลับมีความคิดว่าจริงๆแล้วพระเจ้าทรงเมตตามาก แต่คิดว่าตัวเองคงฟุ้งซ่าน เลยตัดสินใจว่าจะตายให้ได้แต่...ก็คิดขึ้นมาอีกว่าลูกของพระเจ้าไม่ต้องหนีปัญหา ลูของพระเจ้าถูกสอนว่ารักเพื่อนบ้านเหมือนรักนเอง หากเราผูกใจเจ็บกับเรื่องต่างที่มีคนคอยซ้ำเติมเราก็จะตายจริงแต่ถ้าเราไม่โกรธใครและสู้กับความจริงเราจะรอด นั่นก็เป็นสิ่งที่พระเจ้าทรงเรียกจูดี้กลับมา และเป็นส่วนหนึ่งในงานรับใช้พระเจ้า เป็นผู้เชื่อที่แข็งแกร่งและจะเป็นผู้ตามและผู้นำที่ดี ขอบคุณความรักของพระเจ้า

อย่าให้มารล่อลวงเราจากทางรอดนี้เลย ขอความรักจากพระเจ้าจะมีให้ทุกคน

พระเจ้าอวยพรค่ะ

JUDY

11/08/2553

สารภาพบาป และขอบพระคุณ(มานาที่ชอบ)


เพราะเขาทั้งหลายมิได้ปรนนิบัติพระองค์ในราชอาณาจักรของเขา แม้พระคุณยิ่งของพระองค์ พระองค์ทรงประทานแก่เขา
-เนหะมีย์ 9:35

ระหว่างการนมัสการวันอาทิตย์ ที่ประชุมได้กล่าวคำอธิษฐานสารภาพบาปพร้อมกันว่า “พระเจ้าผู้ทรงเมตตา เราเป็นเช่นเดียวกับผู้เชื่ออีกมากมายที่มักจะบ่นเวลาที่สิ่งต่างๆ ไม่เป็นไปอย่างที่คิด เราอยากได้ทุกสิ่งอย่างอุดมสมบูรณ์ ไม่ใช่แค่พอแก่การดำรงชีวิตอยู่ เราอยากไปอยู่ที่อื่นมากกว่าอยู่ที่นี่ในเวลานี้ เราอยากได้ของขวัญที่พระองค์ประทานให้ผู้อื่น มากกว่าของขวัญที่พระองค์ประทานให้เรา เราอยากให้พระองค์ปรนนิบัติเรา แทนที่เราจะปรนนิบัติพระองค์ ขอโปรดยกโทษที่เราไม่สำนึกในพระคุณของพระองค์และสิ่งที่พระองค์ประทานให้เรา”
ความอุดมสมบูรณ์ไม่ได้นำไปสู่การขอบพระคุณหรือสำนึกในพระคุณเสมอไป ความร่ำรวยอาจทำให้เราออกห่างพระเจ้าด้วยซ้ำ
เมื่อชาวยิวที่ถูกจับไปเป็นเชลยเดินทางกลับมาจากบาบิโลนพร้อมกับ เนหะมีย์เพื่อบูรณะกำแพงเยรูซาเล็ม พวกเขาได้รวมตัวกันสารภาพความผิดบาปของตนเอง และของบรรพบุรุษ พวกเขาอธิษฐานว่า “บรรดาพระราชา เจ้านาย ปุโรหิตและบรรพบุรุษของข้าพระองค์ทั้งหลาย มิได้รักษาธรรมบัญญัติหรือเชื่อฟังพระบัญญัติของพระองค์…เพราะเขาทั้งหลายมิได้ปรนนิบัติพระองค์ในราชอาณาจักรของเขา แม้พระคุณยิ่งของพระองค์ พระองค์ทรงประทานแก่เขาและแผ่นดินที่ใหญ่อุดม พระองค์ทรงยกให้แก่เขา และเขามิได้หันกลับจากการชั่วร้ายของเขา” (นหม.9:34-35)
การสารภาพบาปนำไปสู่การขอบพระคุณและจบลงที่การเชื่อฟัง – DCM

ข้าแต่พระเจ้า เราสารภาพว่าเราไม่ได้ขอบพระคุณพระองค์ทุกเวลาสำหรับทุกสิ่งที่พระองค์ประทานให้ เราเป็นหนี้ชีวิตพระองค์! ขอทรงช่วยให้เราเต็มล้น ด้วยคำสรรเสริญพระองค์ และออกไปรับใช้พระองค์ด้วยใจเชื่อฟัง อาเมน

การสารภาพบาป เปิดประตูสู่การขอบพระคุณ

เวลาของเราอยู่ในพระหัตถ์พระองค์

(มานาที่ชอบ)
ในพิธีประสาทปริญญาบัตรของมหาวิทยาลัยซีดาร์วิลล์ ปี 2002 ดร.พอล ดิ๊กสัน ได้หนุนใจบัณฑิตที่จบการศึกษาว่า “เวลาของเราอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า” ครอบครัวของเราได้ฟังและคิดว่าถ้อยคำนั้นช่างเหมาะสำหรับบัณฑิต ซึ่งรวมถึงจูลี่ ลูกสาวของเราด้วย

เราคิดไม่ถึงว่าห้าวันหลังจากนั้น เมลิสสา ลูกสาววัย 17 ปีของเราจะจบชีวิตลงด้วยอุบัติเหตุทางรถยนต์ ซึ่งทำให้เราหวนคิดถึงสดุดี 31:15 อีกครั้ง แต่ในมุมมองใหม่

ตลอดหลายปีที่ผ่านไป เราตระหนักด้วยความเจ็บปวดใจถึงแผนการอันลี้ลับของพระเจ้าที่ให้คริสเตียนบางคนมีชีวิตอยู่ในโลกนี้เพียงไม่นาน ผมคิดถึงเด็กหญิงคริสเตียนที่ยิ้มแย้มแจ่มใสคนหนึ่ง ซึ่งปวดนิ้วและในอีกหนึ่งสัปดาห์ต่อมาเธอก็เสียชีวิตเพราะติดเชื้อขั้นรุนแรง หรือหญิงสาวคริสเตียนซึ่งเสียชีวิตขณะเล่นซอฟท์บอล เมื่อลูกบอลอัดถูกเข้าที่คอของเธอพอดี หรือเด็กชายวัยรุ่นที่รักพระเยซู ซึ่งถูกรถชนขณะขี่จักรยานกลับมาจากการตกปลา ทั้งเมลิสสา ฮีทเทอร์ แม็กกี้ และโธมัส ล้วนมีชีวิตอยู่เพียงไม่นาน แต่พวกเขาได้ทิ้งมรดกแห่งความเชื่อในพระเยซู และความรักที่มีต่อผู้อื่นเอาไว้ พวกเขาพร้อมที่จะจากไปเมื่อเวลาของพวกเขามาถึง

ผู้เขียนสดุดีกล่าวว่า “ข้าพระองค์วางใจในพระองค์” เพราะตระหนักว่า ชีวิตของท่านอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้าแต่เพียงผู้เดียว (ข้อ 14-15) คุณวางใจพระเจ้าในสิ่งที่จะเกิดขึ้นกับวันเวลาชีวิตของคุณหรือไม่? – JDB

พระผู้ทรงอธิปไตยแห่งเมืองฟ้า
ทรงกรุณาสัพพัญญูฤทธิ์ยิ่งใหญ่
ทุกเวลาเหตุการณ์ล้วนอยู่ใน
พระหัตถ์อันเกรียงไกรทรงครอบครอง – Ryland

วันเวลาของเราอยู่ในพระหัตถ์ของพระเจ้า จิตวิญญาณของเราอยู่ในการดูแลของพระองค์