1/11/2557

ความบาป

ความบาปอธิบายโดย คุณสมเกียรติ วงศ์จิรัวฒนกุล

“เธอจะประสูติบุตรชาย แล้วเจ้าจงเรียกนามท่านว่าเยซู เพราะว่าท่านเป็นผู้
ที่จะโปรดช่วยชนชาติของท่านให้รอดจากความผิดบาปของเขา” (มัทธิว 1.21)
ความหมายจริง ๆ ของความบาปคือ การพลาดเป้าและผิดพลาด เหมือนการโยน
อาวุธไปแล้วผิดเป้าหมาย เป็นการที่คุณไม่เป็นตามที่ควรเป็น และตามแผนการที่พระเจ้ามีให้
แก่คุณ
ความชั่วร้าย
“เพราะจากภายในมนุษย์คือ จากใจมนุษย์ มีความคิดชั่วร้าย...”
(มาระโก 7:21)
ความชั่วร้ายหมายถึงความเลว ไร้ค่า เสื่อมทรามและความบาปฝ่ายจริยธรรม
ความโหดร้าย
ความโหดร้ายหมายถึง การมีจิตใจชั่วร้าย ตั้งใจที่จะทำสิ่งที่ไม่ดี เป็นการที่ความ
คิดไม่สนใจในเรื่องความชอบธรรม ความยุติธรรม ความจริงและคุณงามความดี
“ในเวลาสิ้นยุคก็จะเป็นอย่างนั้นพวกทูตสวรรค์จะออกมาแยกคนชั่วออกจาก
ความชอบธรรม” (มัทธิว 13.49)
การล่วงละเมิด
การล่วงละเมิดหมายถึง การทำผิดกฎเหมือนกับคนที่ก้าวล้ำเข้าไปในเส้นซึ่งเขาไม่มี
สิทธิ์ที่จะเข้าไป รุกล้ำอาณาเขตที่หวงห้าม และก้าวข้ามขอบเขตระหว่างถูกและผิด
“ถ้าเช่นนั้นมีธรรมบัญญัติไว้ทำไมที่เพิ่มธรรมบัญญัติไว้ก็เพื่อบาปจะปรากฎ
เป็นความละเมิดจนกว่าพงศ์พันธ์ที่ได้รับพระสัญญานั้นจะมาถึงพวกทูตสวรรค์ได้ตั้ง
ธรรมบัญญัติไว้ โดยมือของคนกลาง” (กาลาเทีย 3.19)
ความอธรรม
หมายถึง ความไม่ยุติธรรม ผิด อยุติธรรมและการหลอกลวง
“การอธรรมทุกอย่างเป็นบาป แต่บาปที่ไม่ได้นำไปสู่ความตายก็มีอยู่”
(1 ยอห์น 5.17)
ความไม่มีศีลธรรม
หมายถึง ความไม่สัตย์ซื่อ ความโหดร้าย และการไม่สนใจพระเจ้าอย่างสิ้นเชิง ทำ
เหมือนกับว่าพระเจ้าไม่มี
ความไม่มีศีลธรรมไม่ได้หมายถึง การไม่เชื่อว่ามีพระเจ้า ความไม่มีศีลธรรมนั้นรู้ว่า
มีพระเจ้า แต่ไม่สนใจพระเจ้าและพระบัญญัติของพระองค์
“เพราะว่าพระเจ้าทรงสำแดงพระพิโรธของพระองค์จากสวรรค์ต่อความหมิ่น
ประมาทพระองค์ และความชั่วร้ายทั้งมวลที่เอาความชั่วร้ายนั้นบีบคั้นความจริง”
(โรม 1.18)
ความอยุติธรรม
หมายถึง ไม่มีกฎหมายและการทำผิดกฎ
เมื่อนั้นเราได้กล่าวแก่เขาว่า “เราไม่เคยรู้จักเจ้าเลย เจ้าทำผิดกฎบัญญัติ จงไป
เสียให้พ้นหน้าเรา” (มัทธิว 7.23)
ความไม่เชื่อฟัง
ตรงข้ามกับความเชื่อฟัง หมายถึง การไม่สนใจพระเจ้าและพระบัญญัติของพระองค์
“เพราะว่าคนเป็นอันมากเป็นคนบาป เพราะคนคนเดียวที่มิได้เชื่อฟังฉันใด
คนเป็น อันมากก็เป็นคนชอบธรรม เพราะพระองค์ผู้เดียวที่ได้ทรงเชื่อฟังฉันนั้น”
(โรม 5.19)
การบุกรุกล่วงเกิน
หมายถึง ละทิ้งจากทางที่ถูกและข้ามจากขอบเขตที่ถูกไปหาสิ่งที่ผิด เหมือนกับการ
อยู่บนที่ดินของผู้อื่นซึ่งไม่ใช่ของคุณ
“พระองค์ทรงกระทำให้ท่านทั้งหลายมีชีวิตอยู่ แม้ว่าท่านตายแล้วโดยการ
ละเมิดและการบาป” (เอเฟซัส 2.1)

ไม่มีความคิดเห็น:

แสดงความคิดเห็น